(｡◕‿◕｡) ¤-¤-¤ [[[ nonboy...online ]]] ¤-¤-¤ (｡◕‿◕｡)

วิธีการโกง

1.คัมภีร์หนังมนุษย์
กลยุทธ์ เป็นวิธีง่ายๆขั้นพื้นฐาน แต่ได้ผลดี เพียงท่านใช้ปากกาขีดเขียนบนเนื้อหนังของท่าน โดยขอแนะนำ ง่ามมือ บริเวณใต้ร่มผ้า ซึ่งสามารถพรางสายตาอาจารย์ได้พอสมควร
ข้อแนะนำ
วิธีการดังกล่าว อาจจะมีปัญหาถ้าห้องสอบไม่มีแอร์ ซึ่งจะทำให้ร้อนและเหงื่อออก โพยที่ท่านใช้จะเริ่มเลือนลางจากเหงื่อ
ข้อแนะนำที่โคนขา เพราะไม่มีอาจารย์คนไหนกล้ามาตรวจดูตรงนั้น


2. สลับร่าง สร้างรักกลยุทธ์
เป็นชื่อหนังเอเชียของช่อง7 สมัยก่อนที่เคยมาฉายทีหนึ่ง วิธีนี้จะต้องอาศัยคนอย่างน้อย 2 คน เพียงแค่ทำข้อสอบตกบนพื้น แล้วช่วยกันก้มเก็บทั้งสองคน แล้วใช้จังหวะนี้สลับข้อสอบเป็นอัน แล้วค่อยหาจังหวะสลับคืน
ข้อแนะนำ
ถ้าผู้ร่วมขบวนการเป็นชายหญิง 2 คน แนะนำให้ฝ่ายชายเก็บ เพื่อแสดงความมีน้ำใจแก่ฝ่ายชายหญิง ซึ่งอาจจะลดข้อสงสัยแก่อาจารย์คุมสอบได้
ผู้ร่วมขบวนการต้องมีลายมือคล้ายๆกัน เพื่ออ้างว่าเห็นลายมือคล้ายๆกัน นึกว่าของตัวเอง


3.รหัสมอส
กลยุทธ์ การใช้คำพูดหันหน้าหันหลังอาจจะอันตรายเกินไปสำหรับบางสถานกาณ์ ให้ใช้รหัสมอสแทน โดยรหัสมอส หมายถึง การเคาะเพื่อให้สัญญาณ เช่น กระทืบเท้า เคาะโต๊ะ เป็นต้น โดยให้ผู้ต้องการลอกส่งรหัสมอสให้กับผู้ร่วมขบวนการ แล้วให้ผู้ร่วมขบวนการตอบกลับมาด้วยรหัสมอสเช่นกัน
คำแนะนำ
จะใช้ได้ดีในแบบกาเลือกเท่านั้น ถ้าแบบบรรยายหรือวิธีทำ อาจจะต้องใช้การส่งคำตอบนานเกินไปจนเป็นที่สังเกตได้
ควรนัดแนะการส่งรหัสกันให้ดี เพราะการให้สัญญาณขาดหรือเกินจะทำให้ผิดพลาดในการตอบคำตอบได้


4.อโรคาพารอด
กลยุทธ์ การแกล้งป่วยจะช่วยพรางตาอาจารย์ได้ โดยอาการปวดหัว ให้ท่านกุมศรีษะ การกุมศรีษะด้วยมือจะพรางตาอาจรย์คุมสอบ ทำให้อาจารย์ไม่รู้ว่าเด็กจะรับโพยทางไหน หรือดูยากขึ้น ทำให้โอกาสลอกข้อสอบมีโอกาสสำเร็จมากขึ้น


5.ยุทธการหัวเห็ด
กลยุทธ์ ผมเป็นสิ่งสำคัญต่อบุคลิกภาพของคนเรา โดยประโยชน์นอกจากนี้คือ พรางตาเช่นเดียวกับกลยุทธ์อโรคาพารอด เพียงใช้ผมของท่านที่มีอยู่มากำบังใบหน้า จนมิดจะทำให้อาจารย์คุมสอบจับจดไม่ถูกว่าท่านกำลังลอกโพยจากตำแหน่งไหนหรือ จับได้ยากขึ้น
คำแนะนำ
ใช้กับนักเรียนชายไม่ได้เพราะผมยาวไม่พอ


6.เรดาห์
กลยุทธ์ เสียงระหว่างการส่งโพยกันและกัน และเสียงคำพูดหลังจากสอบเสร็จจะสำคัญมาก แต่มันจะมีประโยชน์อะไรล่ะ ถ้าท่านไม่ได้ยิน ให้ท่านกำมือมีช่องว่างเป็นรูปวงกลมไปทัดที่ใบหู มันจะช่วยเพิ่มความสามารถการได้ยินได้ดีขึ้น
คำแนะนำ
วิธีนี้สามารถใช้ดักฟังการส่งโพยของผู้อื่นได้


7.One For All
กลุยทธ์ แนะนำให้ใครคนหนึ่งที่ร่วมขบวนการหรือไม่ขบวนการก็ได้เตรียมส่งสัญญาณ ถ้าอาจารย์เข้ามาอยู่ในรัศมี
คำแนะนำ ใช้ได้ต่อเมื่ออาจารย์คุมสอบกลับมาจากทำธุระ


8.โห่ร้องตะวันออก โจมตีตะวันตก
กลยุทธ์ กลยุทธ์นี้ถือเป็นกลยุทธ์ที่ใช้ผลดีทีเดียวในสงครามจริง โดยวิธีการนี้ผู้ร่วมขบวนการควรอยู่คนละฟากกัน ให้ผู้ร่วมขบวนการทำอาการให้เกิดเสียงดังจนอาจารย์คุมสอบต้องหันมาสนใจ ระหว่างที่อาจารย์กำลังสนใจอยู่ ให้ผู้ร่วมขบวนการที่เหลือใช้โพยอย่างรวดเร็ว
คำแนะนำ
ผู้ร่วมขบวนการจะต้องให้สัญญาณให้ถูกจังหวะนารใช้กลยุทธ์นี้


9. SMS ข้อความสื่อรัก
กลยุทธ์ ใช้ได้ดีพอสมควรโดยให้ผู้ร่วมขบวนการ มีโทรศัพท์มือถือติดตัวอยู่ แล้วให้ส่งข้อความ(โพย)สื่อสารกัน
คำแนะนำ
ควรติดตั้งเป็นระบบสั่นก่อน
ควรฝึกความสามารถในการพิมพ์ให้เร็ว เพราะการก้มนานๆจะเป็นจุดสนใจได้


10. ชักธงรบ
กลยุทธ์ การชักธงในสนามสงครามหมายถึงการสั่งโจมตี โดยธงจะต้องมีความสูงพอสมควร เพื่อที่ให้ทหารทั้งหมดเห็น โดยให้ผู้ร่วมขบวนการยกข้อสอบขึ้นมาอ่านให้ลอยเหนือโต๊ะจนเหนือศรีษะทำมุม ฉากกับโต๊ะ ผู้ร่วมขบวนการที่เหลือจะสามารถมองข้ามไหล่มาอ่านคำตอบในใบข้อสอบได้
คำแนะนำ
ลายมือของคนเขียนจะต้องใหญ่พอสมควรและอ่านออกง่าย


11. ชัยภูมิดี มีชัยไปกว่าครึ่ง
กลยุทธ์ การมีตำแหน่งที่ดีของห้องจะทำให้เราลอกได้สะดวกและใช้กลยุทธ์อื่นได้อย่างดีขึ้นด้วย เช่น
อยู่กลางห้อง จะสามารถลอกได้จากหลายทิศทาง หลายตัวเลือก หลายคน
อยู่ติดเสา จะสามารถส่งโพยให้คนอื่นๆได้โดยขีดเขียนบนเสา
ฯลฯ
คำแนะนำ
ควรศึกษาตำแหน่งทำเลที่ได้มาอย่างดี และนำมาใช้ประโยชน์อย่างให้ดีที่สุด


12. ยิ่งใกล้เหมือนยิ่งไกล
กลยุทธ์ ในการสอบปลายภาคนักเรียนบางคนโชคร้ายต้องไปนั่งหน้า ซึ่งทำให้เป็นที่รู้สึกว่าจะถูกจับตามองโดยง่ายจากอาจารย์ แต่ที่จริงแล้ว อาจารย์บางท่านจะไม่ค่อยดู เพราะคิดว่าอยู่ใกล้ขนาดนี้คงไม่มีใครกล้าโกงข้อสอบ การนั่งหน้าการโกงข้อสอบจะต้องใช้วิธีส่งคำพูดไม่ได้ จะเป็นที่สังเกตมากไป แต่ใช้ข้อความเขียนในกระดาษทดที่อาจารย์แจกมา แล้วมาตั้งตรงมุมอับจากสายตาอาจารย์พร้อมถามหรือตอบข้อสอบจากผู้ร่วมขบวนการ
คำแนะนำ
ถ้าอยู่ติดกับโต๊ะอาจารย์จะโกงยากมาก ดังนั้นการใช้วิธีนี้ต้องให้อาจารย์ลุกไปก่อนแล้วค่อยใช้
ควรใช้กลยุทธ์ “รหัสมอส” ควบคู่กับกลยุทธ์นี้


13. เผาถ่านก่อนหน้าฝน
กลยุทธ์ เป็นสุภาษิตจีนสุภาษิตหนึ่งเพราะในหน้าฝนถ่านจะแพง ชาวจีนจึงมีการเตรียมการเผาถ่าน เตรียมไว้ใช้ในหน้าฝน ให้ผู้ปฏิบัติเตรียมการโกงก่อนวันจรืง โดยให้จดจำที่นั่งตนเองไว้แล้วหาโพยไปซ่อนหรือแปะไว้ที่โต๊ะ
คำแนะนำ
การลงน้ำยาลบคำผิดที่ขาโต๊ะหรือเก้าอี้จะไม่ค่อยเป็นที่สังเกต
การเขียนโพยบนโต๊ะต้องใช้ปากกาที่สีกลืนกันไปกับสีโต๊ะ เพื่อพรางตาอาจารย์คุมสอบ
การแปะโพยกระดาษต้องแปะ ในระดับที่อาจารย์เดินมาแล้วไม่เห็น
หัวใจของการโกงข้อสอบ คือใช้กลยุทธ์ทุกอย่างให้สอดคล้องและรวดเร็ว ให้เหมาะสมกับสถานการณ์นั้นๆ 


"จงต่อสู้กับความกลัวในจิตใจ"

 อ่านมาทั้งหมด.....อืมมมมม...อยากจะบอกว่า...

 

ทะมายมันเปงสิ่งที่ช้านทามมาหมดทุกกระบวนท่าเรยอ่ะ เฮ้อ...นึกไปถึงสมัยเรียน ทะมายเราช่างเปงคนดีอย่างนี้น๊อ...

 

เลวร้ายที่สุดคือ จดไฟลั่มทุกไฟลั่ม ดิวิชั่นทุกดิวิชั่น ก็ทั้งของสัตว์และพืชนั่นแหละลงบน post it ด้วยดินสอกดแล้วก็แปะ ๆ ลงบนฟุตเหล็กอันน้อยนิดได้ทั้งหมดในวิชาชีววิทยา ...แล้วใช้สายตาอันแหลมคมอ่านได้อย่างสบายบรื๋อโดยไม่มีพิรุธ (ก็แอบสงสัยตัวเองเหมือนกันว่า ณ วินาทีนั้นมันอ่านออกได้ไงวะ ตัวเล็กเท่ามดง่าม)...เรยส่งผลให้สอบผ่านไปได้อย่างหวุดหวิด....เอาตัวรอดได้ทุกเทอมแบบถู ๆ ไถ ๆ ให้มันจบ ๆ ไปซะ (นึกไปแล้วก็ทรมานตัวเองตั้ง 3 ปีกะสายวิทย์...เฮ่ออออออ) ในวิชาวิทย์ ๆ ม.ปลายทั้งหลาย... ทามไปได้ไงวะเนี่ย....น่าละอาย แต่ก็สมควรจดจำ อิอิ ...

 

ใครอย่าเอาเปงตัวอย่างนะค๊า กรรมมันตามทันเร็วน๊า ไม่เชื่อก็ดูดิ...ชดใช้กรรมที่เคยก่อไว้สมัยเรียนเนี่ยะ...ทุกวันนี้เรยต้องมาเปงคุงครู นั่งคุมสอบเด็กเนี่ยะแหละ...คอยจับจ้องว่าเด็กมันจะลอกกันด้วยกระบวนท่าไหน เอิ๊ก ๆ แต่ไม่กัวเฟร้ยยยย เพราะเด็ก ๆ พวกนี้คงไม่เลวร้ายไปกว่าช้านหรอกน่ะ...แต่การคุมสอบเปงชั่วโมงๆนี่มันน่าเบื่อเจง ๆ และสุด ๆ เรยนะ...

 

ช่วงนี้หนีไปเล่น Hi5 ด้วยนะ...ว่างๆเมื่อไหร่จามาอัพสเปซเหมือนเดิม

 

ช่วงนี้งานยุ่งมากมาย...ทั้งที่โรงเรียน ทั้งที่ ป.โท ...ใกล้บ้าละมั๊งเนี่ย

 

ยังมาปวดหัวคิดหนักเรื่องเรียนต่อเอกอีก...สงสัยงานนี้มีคานรอ เอิ๊กกกก

 

ไปที่ http://nhonfern.hi5.com/ นะ ... ช่วงนี้อ่ะ 

ฉันไม่รู้...ว่าความรักต้องใช้เวลาแค่ไหน
เพราะฉันไม่เคยรักใครมาก่อน
เธอ...เป็นคนแรกของฉัน
และก็แอบหวังอยู่ลึกๆด้วยว่า
จะเป็นคนเดียว...

ฉันเป็นคนจริงจังกับงาน...
จนชีวิตยุ่งเหยิงอยู่เสมอ
เวลาให้ตัวเองยังไม่มี
แต่ก็ไม่เข้าใจ...ทำไมหัวใจถึงมีเวลาไปรักเธอ
ฟังดูอาจเหมือนเรื่องปุบปับ
หัวใจฉันนึกอยากรักเธอก็รัก
แต่เปล่าหรอก...ฉันรู้ดี
หัวใจฉันมันค่อยๆรักเธอมาทีละน้อย
นานแล้ว...
 

เกมการแข่งขัน . . . เราสามารถกำหนดได้
แต่ความรัก . . . เราไม่สามารถกำหนด

มีคนบอกว่า . . . ความรัก คือ เกมการแข่งขัน
ในเกมๆ หนึ่งตะมีผู้เล่นสองฝ่าย และท้ายที่สุดของตอนจบ
จะต้องมีฝ่ายที่ได้ชัยชนะ และแน่นอนว่าอีกฝ่ายจะต้องผู้แพ้

ถ้าความรัก . . . เป็นเหมือนเกมๆ หนึ่ง
"ฉันต้องเป็นฝ่ายแพ้ แล้วต้องออกจากเกมนี้ไป"
และไม่มีทาง กลับเข้ามาเล่นเกมนี้ได้ใหม่

ส่วนผู้เล่นอีกคน . . . เขาคือฝ่ายชนะชนะ
เขายังคงได้เล่นเกมนี้ต่อไป . . .
และพร้อมที่จะรอหาผู้เล่นคนใหม่ๆ
. . . ที่จะเข้ามาร่วมฝ่าฟันอุปสรรค ในเกมไปกับเขา

แต่ความรัก . . . สำหรับฉันไม่ใช่เกม
เพราะมันก็ไม่เหมือนกับเกมเลยสักนิด
เกมหมายถึง การเดิมพัน แต่ความรักไม่ใช่

และที่สำคัญ ในเกมทุกเกม ก็จะมีบทสรุป
. . . ที่ซื้อหาอ่าน หรือคาดการณ์จากสิ่งแวดล้อมทั่วไปได้
และถ้าเราอยากให้เกมนี้จบแบบไหน เราสามารถก็ทำได้

ซึ่งแต่ต่างจาก ความรักโดยสิ้นเชิง
ความรัก . . . ไม่ใช่เกมการแข่งขัน
และไม่มีใครกำหนดได้ว่า . . . บทสรุปของความรักจะเป็นอย่างไร

บทสรุปของความรัก ก็มีอยู่สองแบบ
แบบที่หนึ่ง . . . มีความสุขและ สมหวัง
แบบที่สอง . . . ผิดหวังและเศร้าใจ
บทสรุปของความรัก มันเป็นได้แค่สองแบบนี้จริงๆ

ตัวละครในเกม มันไม่ใช่เรื่องจริง
และตัวละครเหล่านั่น ก็เป็นแค่สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาเท่านั้น
ตัวละครในเกม ไม่มีชีวิต ไม่มีความรู้สึก
ไม่ว่าจะแพ้ หรือชนะมันก็ไม่รู้สึกอะไร
และมันยังพร้อมที่จะกลับเข้ามาเล่นใหม่ ได้ตลอดเวลา

แต่ตัวเรา . . . เป็นสิ่งที่มีชีวิต มีความรู้สึก
ถ้าแพ้ . . . ก็เจ็บ หรือไม่ก็เสียใจ  . . . ร้องไห้ได้
ถ้าเปรียบความรักเป็นเกมจริงๆ
คนเราทุกคน ก็อยากจะกลับไปเริ่มเล่นใหม่
และไม่ต้องการให้ตอนจบ . . . มันไม่จบและเจ็บแบบนี้

ในชีวิตจริงเราทุกคน อาจคาดหวังกับความรักมากเกินไป
และหวังว่าในเกมแห่งความรัก จะต้องจบแบบมีความสุข
แต่สิ่งที่เราทุกคนลืมนึกไป ก็คือผู้เล่นอีกฝ่ายหนึ่ง
ไม่ได้หวังหรือคิดอะไรไปพร้อมๆ กับเราด้วย

ในเกมนี้ เขาเลือกที่จะจบเกมของความรัก
. . . โดยที่ไม่มีอีกฝ่ายก็เป็นได้
ซึ่งไม่มีใครรู้ว่า . . .มันจะจบแบบไหน และลงเอยเช่นไร?

 

เวลารักใคร . . . อย่าเสียใจในสิ่งที่คุณทำ
แต่ . . . จงเสียใจในสิ่งที่คุณไม่ได้ทำ

เมื่อเวลาผ่านไป . . . เราอาจจะต้องมานั่งเสียใจ
ว่าวันนั้น . . . ทำไมเราไม่ทำแบบนี้
ถ้าเราทำแบบนี้ . . .เรื่องนั้นอาจจะดีกว่านี้ก็ได้

คนเราไม่อาจย้อนเวลา กลับไปแก้ไขอดีตได้
เพราะอดีตไม่เคยหวนกลับ
เวลา . . . ไม่อาจย้อนคืนโอกาส
ในเรื่องบางเรื่อง . . . อาจจะมีแค่ครั้งเดียวในชีวิต

ในเมื่อตอนนี้ . . . เรายังมีโอกาสทำสิ่งดีๆ
ทำเรื่องดีๆ ให้กับคนที่เรารัก . . . ก็ทำไปเถอะ
ทำไปเลย . . .ให้ไปเลย . . .

โดยเฉพาะเรื่องความรู้สึกดีๆ
ความรู้สึกห่วงหา และเอาใส่ใจให้ไปเถอะ
ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ . . . เพียงให้อย่างมีสติ
ทำแล้วไม่ทุกข์ไม่กระทบใคร . . . ให้ไปเถอะ
ทำไปเถอะ...ขอให้ทำให้ดีที่สุด..

เพราะเมื่อวันเวลาผ่านไป . . . สิ่งต่างๆ อาจผ่านพ้น
บางเรื่องอาจจบและจากไป . . . บางเรื่องอาจคงอยู่ในความทรงจำ
แต่อย่างน้อยเราได้ให้. . . ได้ทำในสิ่งที่อยู่ในใจไปหมดแล้ว  

เพียงเวลาแค่ไม่นาน ทำให้เราได้คุ้นเคย
สุขและทุกข์ที่ล่วงเลย มันทำให้เรายิ่งผูกพัน
แต่เวลาคือสิ่งเลวร้ายเช่นกัน เวลาช่างแสนสั้น
ทำให้เราต้องจากกัน

สุดเส้นทางปลายขอบฟ้า ชะตาได้กำหนด
ไม่อาจจะพบกัน แต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ
ภาพเก่าคืนย้อนมา
จุดจบคือน้ำตา และรักที่ยังไม่เคยจางหาย

แม้ว่าวันนี้เธอจะอยู่แสนไกล
แต่ความทรงจำดี ๆ นั้นไม่เคยจางหาย
ตราบที่ดาวเต็มฟ้าเธอยังคงวนเวียนในหัวใจ
หลับให้สบายสักวันคงพบกัน สุดที่รัก

 -------------------------------------------------

แค่ 1 ชั่วโมง ... ของการพบเจอ

แค่ 10 นาที ... ของการพูดคุย

แค่ 1 ข้อความ ... ของทุกเช้า

แค่ 1 ข้อความ ... ของทุกคืน

... และ ...

แค่ 1 คำ ... ของข้อความออนไลน์

... แต่ ...

ตลอดเวลาของความคิดถึง

... มันสั้นจัง ...

"ทำไมไม่มีเวลามากกว่านี้นะ"

"แต่ช่างมันเหอะ ... ก็แค่ฝันเฟื่อง ... ขำ ๆ น่ะ ... ความจริงก็คือความจริง ... ไม่อาจบิดเบือน"

ผ่านมาแล้ว ตั้งแต่เดือนธันวาคม ... จำไม่ได้ว่าวันที่เท่าไหร่ แต่ต้นเดือนนี่ล่ะ ... เริ่มรู้จัก ...

Happy New Year 2007 ... ผ่านทางโทรศัพท์

ต้นเดือนมีนาคม ... เริ่มส่ง SMS

ตอนนี้ผ่านมานานแสนนาน ... จะครบ 5 เดือนแล้ว ... เข้าสู่เดือนที่ 6 เร็ว ๆ นี้

อึดจังวะ ... งงตัวเอง ... ทำไปได้ไง ... แต่ก็ทำไปแล้ว ... ทำดีที่สุดแล้ว

"ฝันเฟื่องไปวัน ๆ"

"แต่เมื่อคืนฝันดี ... อยากให้ฝันเมื่อคืนเป็นจริง ... แต่ก็ฝันเฟื่องอีกละ ... บ้าที่สุด"

ไปดูหมอดูมา ... แอบพึ่งพาไสยศาสตร์ ... ด้วยความอยากรู้ในสิ่งลี้ลับ ... ที่มองไม่เห็น

เขาบอกว่า "เราเป็นคนชอบเพ้อฝัน"... เออ ... ท่าจะจริงแฮะ ... ฝันมานานละ ... ฝันอยู่คนเดียว ... แต่ก็ไม่อยากหยุดฝัน ... ก็ฝันแล้วมันมีความสุขนี่นาเนอะ

อยากได้คำตอบ ... ว่าจริง ๆ แล้ว "ระหว่างเราคืออะไร ???"

ตอบตัวเองไม่ได้ ... ใครก็ตอบให้ไม่ได้ ... คงต้องเป็นไปแบบนี้เรื่อย ๆ

จนกว่า "ฟ้าจะมีเวลา"

ละเมื่อไหร่ฟ้าจะมีเวลานั้นให้เราล่ะเนี๊ยะ ...

 

 

 

 

 

งานเยอะ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ... ทำงานหนัก ... แต่ทะมายไม่ผอมซะทีวะ ... มีแต่จะอ้วนขึ้นเรื่อย ๆๆๆๆๆๆ ... ไม่มีทีท่าว่าจะลดลงง่าย ๆ ซะด้วย

 

ช่วงนี้ก็เครียดๆ ทั้งงานและเรียน ... หัวข้อ IS ก็เปลี่ยนไปได้เรื่อยๆ แบบว่าไม่หยุดคิดอ่ะ มันเลยไหลไปได้เรื่อยๆ ไม่นิ่งซะที หวังว่าคงได้หัวข้อที่จะทำจริง ๆ ในเร็ววัน

 

เครียดนักก้ถ่ายรูปเล่นซะ ... หน้าก็บวมๆ พอๆกะที่ไปทามพาสปอร์ตมาเรยอ่ะ ... อ้อ ... ตุลานี้ 19-23 จาไปมาเลเซียกะสิงคโปร์ด้วย...ไว้จะเที่ยวเผื่อนะ ... วันที่ 19 เปงวันเกิดใครมะรู้ด้วย ตรงกะวันเดินทางพอดีเรยอ่ะ...กลับมาอีกวันก็วันเกิดพี่มิค เข้าเบญจเพสกันใหญ่เรย...

 

 

 

ถูกใจอย่างแรงๆๆๆๆ

คิดถึงพี่ ....... มั่กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ..... เมื่อไหร่จาได้เจอกันอีกน๊อ....

 

ว่าแต่ทะมายช่วงนี้พี่อ้วนจังคะ...อ้วนจริงๆ หมดหล่อเลย...อ้วนดำๆ...ขอบ่นหน่อยเหอะ...

 

แค่นี้แหละ...

ไม่ได้อัพสเปซมานานแสนนาน...หลังจากผันชีวิตการงานไปเปงอาจารย์ ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง อิอิ...งานเยอะโคตรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร...

 

ปามาณว่า...เจ้าต้องทำได้ทุกอย่าง...แม้ว่าจะไม่เคยทำมาก่อนเลยก็ตาม...งานนี้ไม่มีสอนให้...เรียนรู้เอาเอง...สังเกตเอาเอง...แล้วเจ้าจะทำได้เอง...พึ่งตัวเอง...ประมาณนั้นเลย

 

ทุกวันนี้ทำทุกอย่าง...แม้กระทั่งปิดตึก...เปงตั้งแต่อาจารย์แนะแนว ยันไปถึงภารโรงเลยล่ะ...

 

วันนี้เด็ก ๆ ต้องทำพานไหว้ครู...ก็เลยไปดู แต่อยู่นานไปหน่อย สุดท้ายก็เลยอยู่รอเด็ก ๆ ในห้องที่เราดูแลกลับบ้านให้หมด ละค่อยกลับ ก็ได้กลับ 1 ทุ่มกว่า ๆ ...ดีนะที่หออยู่ใกล้โรงเรียน ไม่งั้นมีเซ็ง...

 

ตอนนี้ก็ง่วงอีกแล้ว...ดึก ๆ ไม่ค่อยได้ออนไลน์เหมือนตะก่อนละล่ะ "หนอนน้อย (ไม่ได้) ออนไลน์" ...ใจยังรักการแชทยามค่ำคืน ...แต่สังขารมันไม่ไหวแล้ว เหนื่อยมากมาย...

 

พรุ่งนี้มีงานไหว้ครู...ได้อยู่ฝ่ายปฏิคมซะงั้น...อาจารย์ประธานฝ่ายบอกว่าแต่งตัวสวย ๆ นะ เอิ๊กกกกก...ขี้เกียจตื่นจัง... 7 โมงก็ต้องไปถึงโรงเรียนละ

 

 

 

-  ถ่ายรูปชุดสูทโรงเรียน ทะมายมันดูแก่จังว๊า...ติดบอร์ดอีกต่างหาก...เขินว่ะ

 

-  คิดถึง someone ที่อยู่โคตรไกลตลอดเวลา...แต่มะรู้คิดถึงเราบ้างรึเปล่าน๊อ...เริ่มปลง ๆ ...sms เดือนที่ 4 แล้วววววววว...สู้โว๊ยยยยยย !!!!!